Фотоисечок од Фејсбук / Иван Чулакоски
Во текот на изминатата недела, битолската јавност беше сведок на серија настани и остри реакции во рамки на предизборната кампања, кои повторно го отворија прашањето за односот кон медиумите, јавната одговорност и двојните стандарди во политичката комуникација.
Се започна со објава на локалниот медиум Апла.мк, кој пред шест дена објави вест со наслов: „Брендирано возило на кандидат за градоначалник на Битола паркирано на пешачка патека“. На фотографијата се гледа камион брендиран со ликот на Габриела Илиевска, кандидатка за градоначалничка од независната иницијатива „Поинаку“.
Под објавата на Фејсбук страницата на медиумот следуваа десетици навредливи коментари насочени кон Апла.мк и новинарката Анета Блажевска. Таа за Шеталиште изјави дека меѓу коментаторите бил и Илија Мирчески, кој во 2021 година бил кандидат за советник на листата на „Поинаку“.
„Извесен Илија Мирчески поддржувач на ‘Поинаку’ и кандидат за советник на ‘Поинаку’ во 2021 година кога носителка беше Габриела Илиевска, сегашна кандидатка за градоначалничка, со вулгарности и гнасотии го нападна порталот Апла.мк, за што веќе се информирани ЗНМ, ОБСЕ и поднесена е претставка до АВМУ“, изјави Блажевска.
Наместо извинување или дистанцирање од ваквите коментари, само неколку дена подоцна, актуелниот советник и кандидат за нов мандат, Иван Чулакоски, на својот Фејсбук профил објави порака во која ги обвини критичарите на „Поинаку“ за „лажни профили, лажни вести и искомплексирани карактери“.
„Единствено шо можи да напрајте во моментов е со зелена срча од Пелистерка да ни извршите една мала берберо – фризерска услуга“, напиша Чулакоски, без притоа да се осврне на непрописното паркирање на возилото или навредите кон новинарката.
Само неколку месеци претходно, во јули, слична ситуација ја вклучи јавноста околу градоначалникот Тони Коњановски, кој исто така беше фотографиран како направил сообраќаен прекршок. За разлика од реакцијата на „Поинаку“, Коњановски не го негираше случајот и веднаш се огласи со признание и извинување.
„Категорично ги демантирам сите објави низ социјалните мрежи со кои се прави кампања против мене и се наведува дека јас сум се поставил над законот. Тоа е апсолутно неточно. Пред законот сите граѓани сме еднакви. Да, направив сообраќаен прекршок. Човек сум и јас можам да погрешам… Казната за сторениот прекршок ја платив веднаш, без двоумење“, напиша тогаш Коњановски.
Овој пристап на градоначалникот беше оценет од дел од јавноста како пример за политичка одговорност.
Напнатата атмосфера во Битола продолжи кога кандидатот за советник од ВМРО-ДПМНЕ, Љупчо Петровски, под фотографија на градоначалникот Тони Коњановски напиша:
„Го прогласувам нусето Габриела за умрено!“.
Коментарот предизвика бурни реакции. Чулакоски и Илиевска реагираа остро, повикувајќи на јавна осуда.
„Колку и да сака чоек да е културен, пристоен и нормален, кога имаш работа со “вакви интелектуалци” мора да се спуштиш на нивно ниво… Ова е вистинското лице на идните советници на ВМРО ДПМНЕ“, напиша Чулакоски.
„Да го напрајме ‘славен’ кандидатот за советник кој ме прогласува за умрена! Џабе бришите коментари на виделина е вашето вистинско лице!“, реагираше Илиевска.
Петровски потоа во коментар се извини, објаснувајќи дека користел метафора.
„Јасно и недвосмислено – немав намера ниту да навредам, ниту да се заканувам. Туку метафорички, во стилот на Сулејман Реџепи кој ја прогласи ‘Короната за умрено’ така се изразив. Се извинувам ако некој се почувствувал навреден“, напиша тој.
Во контекст на локалната изборната трка што ќе се одржи на 19 октомври, случаите од последните денови го покажуваат растечкиот степен на нетолеранција и лични напади во локалната политика. Останува нејасно дали кандидатите од независната иницијатива „Поинаку“ ќе покажат ист степен на одговорност како нивниот противкандидат во случајот со сообраќајниот прекршок и дали ќе се извинат за непрописното паркирање и навредите кон новинарката Блажевска. Јавноста, пак, очекува поголема доследност, политичка култура и почит кон медиумите и новинарите особено во период кога предизборната реторика лесно се претвора во лични напади, а границата меѓу критика и навреда станува се’ потешко видлива.
