Водици е исклучително значаен празник, бидејќи се слави во чест на потсетувањето дека мисијата на Исус Христос не започна со неговото раѓање, туку со неговото крштевање на 30-годишна возраст, кога Отецот, Синот и Светиот Дух се јавија заедно за прв пат (оттука и името Богојавление).
Исто така, со овој празник завршуваат некрстени денови кога во црквите не се вршат обреди на крштевање.
Богојавленските обичаи што треба да се почитуваат:
На овој ден се осветува Богојавленската вода во православните храмови низ земјава. Се вели дека има лековити својства, а обичај е верниците да земат дел од оваа вода и да ја однесат дома. За да бидат здрави во текот на целата година, треба да се мијат со неa. Исто така, на трудниците треба да им се дава Богојавленска вода, особено на оние кои го поминале терминот или не можат лесно да се породат, за наеднаш да се отворат (како небо) и да родат здрави деца.
Едно старо народно верување вели дека на Богојавленската ноќ точно на полноќ небото се отвора, а на среќниците кои ќе го забележат и ќе замислат желба во тој момент, самиот Бог им исполнува. Исто така, треба да се сетите на сонот што сте го сонувале ноќта помеѓу 18 и 19 јануари, бидејќи тие претставуваат порака од Бога и своевидно предвидување на настаните што следат.
Ако невенчаните девојки сакаат да се омажат, во текот на оваа ноќ можат да дознаат кој ќе им биде младоженец. Имено, ноќта спроти Богојавление треба да стават огледало под перницата и ќе сонуваат човек кој им е предодреден.
Во некои делови постои и верување кое е поврзано со четирите топчиња. Немажените девојки треба да го замесат тестото од брашно и вода, а потоа од него да направат четири топчиња и во три да ги стават имињата на нивните симпатии. Во четвртата ставаат само празна хартија и се ставаат во врела вода, а првата топка што ќе излезе на површина го содржи името на судениот. Ако во топката се најде празно парче хартија, девојката сè уште не го запознала својот потенцијален сопруг.
На Богојавление, пред зори, луѓето се капеле во река заради подобро здравје, но овој ритуал можеле да го вршат само здрави луѓе. Од тој обичај произлезе и трката за Богојавленскиот крст. Светиот крст се фрла во река, а младите мажи и често девојки се натпреваруваат кои први ќе стигнат до него. Оној што прв ќе доплива до крстот ќе го следи среќа цела година.
Постарите жени во некои региони на Водици предвидуваат каква ќе биде годината. Доколку на тој ден има мраз и снег, се верува дека годината ќе биде плодна а обратно – ведрото време значи сушна година.
На Водици, треба да излезете на ветер со пепел во раката. Потоа пепелта се фрла за да се утврди кој ветер бил вкрстен, поточно кој ветер бил победник на денот наКрстовден. Ако дува источен ветер, годината ќе биде сува, јужниот ветер предвидува врнежлива, а западниот – плодна година.
Во некои краишта е зачуван обичајот, утрото на Богојавление, девојките да одат кај недопрен извор на вода, во кој фрлаат неколку зрна пченица или други зрна, а потоа велат: „Како што тече водата, така да тече и бериќетот во нашите ниви“. После тоа собираат вода и ја носат кај своите домашни. На некои места сè уште е зачуван обичајот членовите на домаќинството да пијат малку од таа вода преку секира, бидејќи се верува дека така ќе избегнат кавги во семејството.
