Старата чаршија во Прилеп претставува срцето на градот, а е дел од историјата и од неговиот културен идентитет.
Градот се споменува уште во 11 век, а своето значење го добива особено во 14 век, кога станува седиште на кралот Марко, познат како Крали Марко во чие име се крстени и Марковите Кули, средновековна тврдина додека во подножјето на тврдината се наоѓа населбата Варош, богата со цркви и манастири од 13 и 14 век, како што се Св. Никола, Св. Димитрија, и Св. Преображение, украсени со фрески од исклучително значење за македонската средновековна уметност.
Во османлискиот период, Прилеп добива на економско значење преку развојот на Старата чаршија – трговски и занаетчиски центар кој се формира покрај реката и прераснува во жива урбана целина. Чаршијата достигнува процвет во 18 и 19 век, со изградба на Саат кулата (1858), Чаршиската џамија, турскиот амам и бројни дуќани изградени во камен по серија пожари.
Во 19 век, Прилеп станува важен центар на националното возобновување, со отворање на училишта и појава на истакнати преродбеници како Марко Цепенков и Кузман Шапкарев.
Денес, прошетката низ Старата чаршија и Варош е патување низ вековите: камените калдрми, старата архитектура, духовната тишина на манастирите и историските споменици ја раскажуваат приказната на Прилеп — градот под кулите.
Развојот на старата чаршија во Прилеп бил од раните почетоци од појавувањето на првите тезги па после тоа се формирал прилепскиот пазар, по формирањето на прилепскиот пазар почнале да се отвораат бакалници т.е. Продавници за прехранбени производи. Во тие бакалници на почетокот се продавале основни работи како што биле: брашно,сол, шеќер,масло,бонбончиња,леблебија и други работи кои биле потребни за животот на луѓето. После тоа се појавиле и други бакалници кои биле под сопственост на прилепските еснафи. Покрај бакалниците се отвориле и занаетчиски дуќани.
Најпознати занаети биле : куменџискиот , басмарскиот, бочварскиот занает , тенеќеџискиот , ковачкиот занает , терзискиот занает,фурнаџискиот занет,кујунџискиот занает и други занаети сите овие дуќани биле од големите прилепски еснафи.
Со отворањето на дуќан по дуќан постепено се создала прилепската чаршија. Со отворање на повеќе дуќани во чаршијата меѓу еснафите се појавила конкурентност и со тоа се подобрувале условите и се збогатувал изборот во трговијата со што прилепската чаршија станувала трговски центар.
Покрај бакалниците во старата чаршија имало и доста други познати занаети како што се копчари , опинчари, ножари, рамкари ,бербери, изработувачи на сувенири и доста други занаетчии кои броеле околу петстотини со што прилепската чаршија станала една од попознатите чаршии во Македонија во тоа време.
Покрај старата чаршија во срцето на градот е и познатата Саат кула во Прилеп која претставува споменик на културата. Градена е во периодот 1825/1826 година. Подигната од Саид-ага, висока околу 40 м, заедно со столбовите и конусот на врвот достига до 55 м. Реновирана во 1836/37 и 1896/97 година, а во меѓувреме бил поставен часовник во 1858 година.
Градители на денешната Саат кула се мајсторите Христо Тасламиче, Петре Лауцо и неговата тајфа, кои новата кула ја подигнале на местото на старата (дрвена) која изгорела во пожар 1854 година. Била градена на шестаголна основа со масивни камени блокови со вкупна височина од 38,76 метри, а заедно со столбовите и конусот достигнува 55 метри.
Во долниот дел, на спротивната страна од влезот, има камена чешма која е изградена во 1826 година, а обновена во 1836 и 1896 година, а над влезната врата има натпис со арапски букви на кој пишува:
Чукањето на саатот не е секогаш означување на времето. За животот и времето што минува саатот жали и вика: Ах.
И секако додека шетате низ тесните сокачиња низ старата чаршија ќе наидете и на спомен чешмата на Итар Пејо кој е многу важен лик во антологијата на македонската книжевност.
Споменикот е дело на вајарот Жарко Башески, кој е поставен во 2008 година.
Да уживаме во убавината на нашата стара чаршија која е дел од богатото културно наследство што го гради нашиот идентитет и не промовира како туристичка дестинација за културен туризам.
