м-р Иван Дургутов
Пишува: м-р Иван Дургутов
Кога еден скопјанец пишува за градот на конзулите…
Град на конзулите, центар на Пелагонија, средно училиште за Ататурк како творец на современа Турција, место за прекугранична соработка со Грција, втор најголем град во Македонија, родно место на првата фармацевтка во Македонија, но и на Балканот – Рајна Алексова. А, знаевте ли и дека јули и август во Битола се одржува „Австралија опен“? Не, не, тенискиот турнир знаеме дека по македонско време е во зима, односно австралиско лето. Туку, нашинците од преку барата се тие кои тамошните зими, а тукашните лета ги поминуваат „врвејќи“ од саатот до салата и назад, неколку пати секоја вечер.
Секако, тоа е и градот со вистинското шеталиште и за дијаспората и за локалците и за туристите и за скопјаните. Тоа е домот на Широк сокак, како најдолга и најпрочуена пешачка улица и зона во Македонија, на која може да „му“ подзавиди токму и улица Македонија, во строгиот центар на главниот град.
Лично, како индивидуа силно заинтересирана за дипломатијата и меѓународните односи, првото поимање за Битола ми се нејзините конзули и конзулки како дипломатски претставници на разни земји задолжени да ги негуваат билатералните односи помеѓу земјата на прием – Македонија и земјата која ја претставуваат.
Иако како бројот на конзулите правопропорционално да се намалува со бројот на миграцијата и жителството кое е силно погодено од отворениот свет, ама и недостигот на работна сила, сепак повеќе државни знамиња секојдневно се вивнати низ Широкиот сокак.
Денес, сведочиме за активното присуство на четири почесни конзули во градот и тоа на Франција, Црна Гора, Романија и Босна и Херцеговина. Во градот се и двајцата дипломати од кариера како конзули и претставници на соседните Грција и Бугарија.
На друга тема, истовремено додека сведочиме за (ракометното) ривалство Скопје-Битола или Битола-Скопје (за да нема лутење кој град е прв напишан), да се потсетиме дека светот, а особено па Македонија е многу мала за животот во неа да го живееме поделени. Да живее Вардар, да живее Пелистер, да живее и реката Драгор и реката Вардар! Тоа бар научивме од конзул(к)ите!
Додека главниот град, најверојатно, уверливо води со содржините кои ги нуди не само пред опеаната Битола, туку и пред останатите градови ширум македонското тло, да се потсетиме дека она во кое Битолата е недопирлива е токму тоа – ШЕТАЛИШТЕТО. Нека е бериќетно!
Шеталиште не секогаш се согласува со ставовите на авторите на колумните. Изнесените ставови на авторот можат, но не мораат да ја рефлектираат уредувачката политика на медиумот.
